Column - Meerlingen

‘Ik droom er wel eens van, een tweeling te zijn.” Het schijnt dat er op deze aardbol van iedereen een vrijwel identieke kopie rondloopt. Dat heb ik wel eens ergens gelezen en ik geloof het graag. Het gebeurt me zo vaak dat ik denk iemand te zien, maar dat die persoon het dan toch niet blijkt te zijn. En dat alleen al in mijn kleine omgeving. Lijkt me best wel leuk om mijn kopie een keer tegen te komen. Eens kijken of de Marijke look-a-like qua persoonlijkheid ook op mij lijkt. Wat volgens mij helemaal leuk is, is een van een tweeling zijn. Vooral een eeneiige. Daar droom ik wel eens over, je bent dan volgens mij nooit alleen. En er is altijd iemand die je begrijpt, handig toch?

Gefascineerd heb ik ook altijd gekeken naar het programma Tweelingen van de Tros. Bij ieder duo zag je dat ze, naast het uiterlijk, ook qua doen en laten verschrikkelijk veel op elkaar leken. Dat is echt bijzonder. Net als het feit dat een vrouwenlichaam twee baby’s tegelijkertijd kan dragen. Ieder mens is natuurlijk uniek, maar bij hun scheelde het heel weinig of ze waren identiek. En het is natuurlijk helemaal leuk als de een goed is in talen, en de ander in wiskunde. De kans dat de docent dan ontdekt dat niet jij maar je broer of zus die moeilijke toets maakt is dan heel klein.

Heel even, toen ik nog maar net een samensmeltsel van een zaadje en een eitje was in mijn moeders baarmoeder, was er sprake van dat ik ook met zijn tweeën zou zijn. Dat ik een tweeling broertje of zusje zou krijgen. Die is nooit gegroeid hoor, dus geen ongeboren familieleed, maar stiekem vind ik dat best wel jammer. Ik ben er best wel nieuwsgierig naar hoe dat zou zijn, een tweede Marijke.

De kans is wel heel groot dat ik zelf een tweeling ga krijgen. Dat slaat vaak een generatie over, en zowel mijn vader als mijn moeder zijn één van een tweeling. Dus grote kans op ‘twee voor de prijs van één’! Daar moet ik nu nog even niet aan denken hoor, het is nogal wat, een kind hebben. En je hebt dan wel meteen twee krijsende wurmpjes waar je voor moet zorgen. En alleen al het idee dat ik al die pijn moet doorstaan, weerhoudt me er van op wat voor manier dan ook per ongeluk zwanger te raken. Maar mocht het gebeuren, dan lijkt het me wel super als het er twee tegelijk zijn. En als ik tegen die tijd nog steeds vind dat ik aan twee kinderen genoeg heb, dan ben ik wel na een keer bevallen klaar!